Thieu's Wildlife Tours
Nadat we een week bij de Australische familie hadden verbleven, werd het tijd om verder te gaan op onze reis. In het weekend had Mathieu eerst nog een offshore zeilwedstrijd voor de kust van Sydney - waarbij ze als 3e finishte. Het is supermooi om hier voor de kust te zeilen en elke keer zie je weer nieuwe dingen. Het was een pittige race omdat je 10 uur lang volle bak in race modus bent maar als je met zonsondergang de baai van Sydney in vaart en de vliegende vissen rond je oren vliegen ben je dat allemaal weer vergeten. Trouwens, je biertje smaakt ook een stuk beter als je er hard voor hebt moeten werken.
In onze laatste dagen bij de familie hebben we plannen gemaakt voor de 1,5 week dat we nog niks gepland hadden. Op het internet vonden we een ‘relocation' van een camperbusje. Dit houdt in dat we in 6 dagen een camperbusje naar Cairns moesten brengen (een kleine 2700km verder....). Een goedkopere manier om grote stukken te reizen is er niet want je betaalt $5,- per dag en het bedrijf betaalt het grootste gedeelte van de benzine. Hup, de backpacks inpakken en ons klaar maken om kilometers te maken! Wel gek eigenlijk want we hadden eerst niet eens nagedacht om daarheen te gaan, maar zo zien we nog eens wat van het land!
Elke dag reden we zo'n 300-400 km zodat we een beetje opschoten maar toch ook nog wat tijd hadden om dingen te zien. Mathieu was verantwoordelijk voor de planning en aangezien Ilse van beesten houdt werd er besloten een soort van Wildlife tour van te maken. Na wat passen en meten sliepen we de ene avond in een park tussen de kangaroes , stonden we de volgende dag tot onze knieën in het water tussen de dolfijnen, zijn we nog op ziekenbezoek geweest bij het koala hospital (het ging al een stuk beter met de zieke patientjes) en hebben we 2,5 uur aan de rivier gewacht om ons eerste vogelbekdier te zien samen met mevr. Remijn uit Bergen op Zoom (gekke kleine beestje trouwens, maar wel zeer uniek om ze in het wild te zien). En de laatste dag van onze trip werden we omsingeld door wallabies (kleine broertje van de kangaroe), kookaburra's (een soort boze ijsvogel) en brush turkeys (een kalkoen soort met een aparte gele ring om zijn nek). Het is echt grappig om te zien dat er hier zo veel andere beesten leven als bij ons, en dat ze bijna allemaal gewoon in het wild leven hier. Australië heeft hele grote stukken land afgezet als National Park, wat het ideaal maakt om te kamperen en wat van de natuur te zien.
Ondertussen zijn we dus in Cairns aangekomen (redelijk onvoorbereid zoals altijd), en zijn we aan het bedenken wat we de komende dagen gaan doen. Het plan is om sowieso te gaan snorkelen in het Great Barrier Reef. Het grootste reef ter wereld met al zijn schildpadden, dolfijnen en honderden vissen is natuurlijk inclusief in de ‘Thieu's Wildlife Tour'.
Wat verder ter tafel kwam:
- Woensdag vliegen we weer terug naar Sydney, er staat weer een zeilwedstrijd op het programma.
- Joepie, Guido en Corine zijn al bijna in Sydney...
- Koala's zijn echt super lief, hoop dat we ze op weg naar Melbourne nog een keer kunnen zien.
- Het is hier in Cairns echt bloedheet... toch gek 35 graden in december.
- Ondanks dat we toch heel wat spullen mee hadden gegeven met Lauw en Fien (en daarvoor ook al met Josefien) zitten onze backpacks toch alweer redelijk vol. Een soort magische doos die zichzelf vult, lijkt het wel.
De eerste dagen in Sydney
Na een super-de-luxe vlucht van Auckland naar Australië (goedkoopste ticket , maar goede films, rode wijn en gestoomde zalm) zijn we inmiddels geland in Sydney. Wat een fijne stad om te zijn... en we zullen hier nog wel wat tijd gaan doorbrengen. Helaas nog geen koala's en kangaroes gezien... maar we hebben natuurlijk al wel het een en ander meegemaakt en dat willen we jullie, onze trouwe lezers, niet onthouden.
We hebben een week 'gelogeerd' bij Jim en Anu, een workaway adres. Dat was een beetje anders dan wat we tot nu toe gewend waren (werken in een shampoofabriek, een one-way monoloog van Jim en continu werkopdrachten van Anu). Maar uiteindelijk was het best prima bij hun thuis doordat ook de Engelse wereldreizigers Jim en Abby daar verbleven. Was erg gezellig en zij blijven ook een tijdje rond Sydney hangen dus die zullen we nog wel wat vaker zien. Onder andere heeft Ilse aankomende vrijdag een date met Abby om naar de FindersKeepersmarket te gaan (voor de handwerkers onder ons: www.thefinderskeepers.com).
Ook hebben we deze week koffie gedronken, geluncht, gedineerd en biertjes genuttigd met Giorgios en Kristel. Was gezellig om even bij te kletsen... zij zijn 3 maanden aan het reizen in New Zeeland, Australië en Frans Polonesie... dus we konden lekker onze ervaringen uitwisselen.
We zijn ook nog een dagje naar Cockatoo Island gegaan (is in de haven van Sydney) waar een street art expositie was. Het eiland op zich was al heel indrukwekkend, het was een oude verlaten scheepswerf alias gevangenis. Je had er onder andere van die gigantische ruimtes als bij de Bergen op Zoomse ‘Zeeland'.... En dan overal interessante urban art... oh, als de gemeente Bergen op Zoom toch eens wat meer geld had dan zouden wij wel weten wat we met de Zeeland aanmoesten.
Vervolgens zijn we verhuisd naar Campelltown (een wijk van Sydney) en verblijven we nu in een megavilla waar we weer wat klusjes doen in ruil voor een slaapkamer en eten. Erg aardige mensen met twee super leuke zoontjes en verder veel kippen met kuikentjes, alpaca's (een soort lama's), cavia's en honden. Onze opdracht hier is om de schuur op te ruimen. Mathieu is dus lekker aan de slag met fietsophangsystemen, het in elkaar zetten van kastjes, het recht maken van kromme planken en dat soort dingen. Ilse is voornamelijk vuiltjes aan het plukken met haar i-pod op... niet ideaal maar zo krijg je wel een lekkere teint.
Dat workaway bevalt ons heel erg goed, maar het zal ook weer lekker zijn om weer met z'n tweeën op pad te kunnen. We hebben voor Australie geen workaway afspraken meer staan... misschien is het wel grappig om het in China ook te proberen als dat lukt!
Mathieu heeft het voor elkaar gekregen om dit weekend mee te kunnen racen met een zeilteam... 2 dagen hard gezeild (eindelijk weer) voor de kust van Sydney. De prachtige kliffen langs de kust zorgen voor mooie taferelen. Zaterdag een offshore race gevaren en zondags 3 korte races. Resultaat: Een goed gekleurde Mathieu, 4 dolfijnen voor de boeg, een hoop met zon, 30 knopen wind en een eerste plek in de regatta. Niet verkeerd zo'n eerste weekendje zeilen. De verwachtingen zijn dus hoog gespannen voor volgend weekend. Dan een 65 mijl offshore wedstrijd.
Hierdoor waren we voor het eerst in deze 6 maanden langer dan 10 minuten (als een van de twee moest douchen of zo) gescheiden. Ilse bleef namelijk lekker in de villa. Kroelen met de alpaca's, een zieke kip verzorgen (die kip moet om de 2 uur oogdruppels hebben, niet echt een makkelijke klus) en appeltaart bakken.
Plannen voor de komende anderhalve maand hebben we nog niet echt. Donderdag verlaten we de villa en checken we in in een hostel in Sydney... we willen nog richting Brisbane reizen en uiteindelijk vliegen we vanaf Melbourne... maar nog niks concreets eigenlijk, alles hangt af van de zeilmogelijkheden van Mathieu. Maar we houden jullie op de hoogte!
De samenvatting:
- Ilse is verliefd op kippen. Zodra ze een tuintje heeft zet ze ze op haar verlanglijst.
- Het is hier bloedje heet.. Kerst vieren in hoog zomer zal wel raar zijn.
- In Nederland heerst er een gigantische babygolf... we zijn benieuwd naar alle nieuwe babietjes als we terug komen.
De jacht op de Kiwi
Onze laatste anderhalve week in New Zeeland, en we hebben nog wat wensen op ons lijstje... Een daarvan is een Kiwi in het wild zien. Hierbij het avontuur van de jacht op de Kiwi.
Onze Rosie - ai, daar moeten we binnenkort ook afscheid van gaan nemen - geparkeerd op een super mooi campinkje in Puriri Bay. De dolfijnen zwommen daar 's ochtends nog door de baai, dus het wachten was op de orka's, zei de eigenaar. En kiwi's die kun je vast vanavond wel zien in het bos... Dus onze verwachtingen waren hoog gespannen. Nou, die orka's kwamen niet, maar die hadden we ook al gezien, dus dat hoefde ook niet perse (pff, wat een luxe). Dus dan maar vol voor de kiwi's. De zon ging onder en Mathieu en Ilse gingen op pad. In het donker een paadje de berg op genomen dat naar het bos leidde..... de tip van de eigenaar van de camping was: Gewoon op een plastic zak ergens in dat bos gaan zitten en dan komen ze vanzelf wel langs. Onervaren kiwi spotters dat we zijn zaten we daar dus op een plastic zak in het donker (zouden we die zaklamp nu beter wel of niet kunnen gebruiken??) te wachten. Nu is Ilse niet zo held in het donker, laat staan in onbekende bossen... maar om een glimp van een kiwi op te vangen gaat ze toch ver. Na zo'n 30 minuten hoorde Mathieu een geritsel naast zich... ja hoor, daar was er een... in het donker... dus niet kunnen zien... en op het moment dat Mathieu de zaklamp had aangeknipt, konden we alleen nog een schim van zijn kont opvangen. Nog even blijven wachten, want er komt er vast nog wel eentje... Nee dus, dus dan maar snel naar de camping terug. Hmmm....
Maar niet uit het veld geslagen door deze kleine tegenslag, hebben we de volgende dag weer een poging gewaagd op Aroha Island. En nu beter voorbereid natuurlijk. De randvoorwaarden donker en bos bleven gelijk, maar nu konden we rond lopen op een georganiseerd pad en met een zaklamp met rood licht. En jawel hoor gewoon twee kiwi's in volle glorie kunnen zien! Joepie, joepie.... Joepie!
De verder highlights van deze week:
- We missen Lauw en Fieneke wel een beetje, we kunnen niet meer kaarten, geen koffie meer drinken en warm douchen is ook weer een luxe geworden...
- Immens grote kauri bomen gezien. Ongelofelijk, eentje was 51,5 meter hoog en had een omtrek van 13,8 meter. En hij heet: The Lord of the Forest !
- We hebben al een dagje lopen flyeren in de hostels van Auckland voor de verkoop van Rosie, zaterdag aanstaande gaat de verkoop echt van start. Iemand van jullie interesse ?
- Het is hier ondertussen al echt lente. Heerlijk, bloesem in de bomen, lammetjes in de wei, vers fruit en lekker weer.
- Nemen we eens een keer een lifter mee, is het een Spanjaard uit Valencia.. Gezellig!
- We hebben een ticket om op 15 januari naar Beijing (China) te vliegen...
LAATSTE NIEUWS: Rosie is inmiddels verkocht !!
Lauw en Fieneke op reis
Daar waren ze dan.. Lauw en Fieneke op het vliegveld van Auckland! Snel de huurauto opgehaald, koffie gedronken en daarna gelijk op pad richting de Coromandel. Dat ze misschien moe zijn en een kleine jatlag hebben na 27 uur reizen, daar hebben we niks mee te maken, de 13 dagen samen moeten optimaal besteed worden!
We hadden een kleine route over het Noorder-eiland uitgestippeld. Voor diegene die bekend zijn met Nieuw Zeeland (rondje Thames, Whitianga, Whangamata, Mt Maunganui, Rotorura, Taupo, Tongariro national park, Hamilton, Auckland, Muriwai Beach, Warkworth en weer Auckland). Op deze afwisselende route konden de oudjes een goed beeld krijgen van Nieuw Zeeland. Jeetje, wat hebben we veel gezien.... eeuwenoude Kauri bomen, brute watervallen, vulkanen, ontelbare Jan van Genten (vogels), geisers en heet waterbronnen, mooie stranden, sneeuw op de bergen en natuurlijk vele lammetjes.
En wat hebben we veel meegemaakt: zo zijn we samen met de rest van Nieuw-Zeeland wereldkampioen rugby geworden, hebben we prachtige routes gewandeld, kwamen we onverwachts bij een ‘Battle of the Bands' finale terecht in het pitoreske gehucht ‘Thames', hebben we veel koffie gedronken (bedankt Lauw!),hebben we fantastische schelpen gezocht op het strand, hebben we vaak geschopt bij de hospice winkels (soort Vincentius), is er fish and chips gegeten, hebben we het Auckland museum bezocht,is er veel gekaart (gefeliciteerd Mathieu) en hebben we vooral veel bijgekletst.
De 'uitdaging' van de dag was om steeds een leuke slaapplek te regelen, een plekje voor Rosie en een bed voor Lauw en Fieneke. Vooral het bed voor Lauw en Fieneke wisselde nogal, de ene keer was het een griekse woning met alles er op en er aan en de volgende keer was het een caravan waar enige creativiteit bij nodig was om erin te kunnen slapen. Maar op de een of andere manier was het altijd nummer 3 en waren er altijd huisdieren aanwezig bij hun slaapplek, honden met pluche konijnen in hun mond, slapende eenden, dolle honden, rode katers en anders wel de wat minder prettige strandvliegen...
Helaas hebben we ze net uit moeten zwaaien op het vliegveld. Vol gepakt met al onze Nieuw Zeelandse souvenirs zijn ze weer op weg naar Bergen op Zoom. We hebben er van genoten! En nu maar wachten op Guido en Corine die we tegen zullen komen in Sydney...
Wat er ook nog gebeurde:
- De afgelopen week gewoon ELKE dag gedoucht, doordat we met Lauw en Fien elke dag op een officiële camping staan.
- Zijn we weer voorzien van Nederlandse magazines, tijgernootjes en stroopwafels!
- Let op we hebben twee verhalen geplaatst vandaag (ook het verhaal van het schaap)
Het verhaal van het schaap
A farm life after all
Het integreren in Nieuw Zeeland gaat ons tot nu toe redelijk goed af om eerlijk te zijn. Vooral nadat we de oversteek van het zuider- naar het noordereiland hebben gemaakt voelen we onszelf nog meer kiwi dan eerst. Het grootste deel van de bevolking woont ook op het noordereiland dus misschien dat dat iets helpt. Met de ferry aangekomen in de hoofdstad (Wellington) kregen we eindelijk onze eerste grote stad voor de kiezen, wat eigenlijk wel fijn was na een hoop ‘one horse town's ‘ in het zuiden.
Wellington is een zeer aangename stad om te leven, zeker met al dat water om je heen begint het snel te kriebelen om te gaan zeilen. Een grote attractie hier was het Te Papa museum waar veel uitgelegd wordt over NZ, de Maori's en alle dieren die hier leven/hebben geleefd. Super interessant en ook van een zeer hoog niveau. De dieren die nog in NZ leven laten zich regelmatig zien, zo stonden we een paar dagen geparkeerd aan het water waar de pinguïns onder de auto's kropen om te slapen (jammer genoeg alleen bij de buurman) en ook zwommen er VIJF orca's door de baai op zo'n 50 meter afstand van ons. Geweldig om een tijd naar ze te kijken terwijl de 2 grote met de 3 kleine orca's rustig door de baai zwommen!
En om nog verder het lokale gebeuren te leren kennen zijn we weer bij een familie in getrokken. Dit keer in Tikorangi, bij een gezin met twee zonen, een geit, een kat, een schaap en twee kleine biggetjes. Hun huis staat op een berg met uitzicht tot aan de zee... lekker even relaxen hier! Nou ja, relaxen ... we doen natuurlijk wel een paar klusjes voor hun in ruil voor heerlijke maaltijden en een verdieping van het huis. De klusjes deze keer zijn het schoonmaken van de tractor, het repareren van een hek en het binnenzwembad gereed maken voor gebruik. Valt allemaal wel mee, het is vooral erg gezellig om even onderdeel te zijn van een gezin. Lekker spelletjes spelen, kletsen en koken.
Als je zo tussen de kiwi's woont kom je er echt achter hoe ze leven. Het grootste verschil met ons Europeanen is denk ik wel de rust die er is. Niet echt stress, niet te veel ingepland in de agenda's en niet wonend in een drukke wijk. Grappig zijn ook de kleine verschillen die tot verwarring kunnen leiden, zoals de vraag om 6 uur 'Wat willen jullie drinken bij de Tea?'... Euhhh, wij dachten dat we zouden gaan avondeten... Nu blijkt 'Tea' hier het avondeten te zijn.
Maar maken jullie je maar niet druk, we hebben nog geen verblijfsvergunning hier aangevraagd!
En verder:
- We worden ondertussen helemaal gek van het kaartspelletje Gin-rummy wat we bijna elke dag wel spelen in het busje. Mathieu staat ondertussen voor in de competitie...
- Sushi is onze ‘nieuwe' verslaving. En gelukkig is het hier heel goedkoop om af te halen!
- De oversteek door Cook Strait was rustig wat Ilse toch wel aangenaam vond!
- Onze ‘kamer' in Tikorangi omvat een slaapkamer, een kamer met bar/pooltafel en muziekruimte, een binnenzwembad en een douche/wc. Niet slecht dacht ik zo!
Mountainbiking, Abel Tasman & the World Cup Match
Het Noordereiland komt in zicht. Op dit moment zijn we aangekomen in Picton, de stad van waar de ferry vertrekt naar Wellington. Dit betekent dat ongeveer de helft van onze Nieuw-Zeeland reis er alweer op zit. We voelen ons ondertussen dus ook al echte kiwi's.
De afgelopen tijd zijn we nog dieper in de Christchurch ramp gekropen door op de fiets richting Sumner te fietsen. Doordat dit gebied dicht aan de kust in de heuvels ligt is het extra zwaar getroffen door de aardbeving (en er liep een breuklijn door het gebied wat het natuurlijk niet minder maakte). Gek om te zien dat er zoveel huizen onbewoonbaar zijn geworden... Samen met Nicole en Noel (en Josh) hebben we toch een mooie route gefietst richting het strand wat onze conditie wel ten goede kwam!
Ter verdere verbetering van de conditie hebben we een deel van de Abel Tasman route gelopen. Een prachtig mooi groot nationaal park in het noorden waar je leuke routes kan lopen. We besloten 1 volle dag te gaan lopen zodat we niet te vol bepakt rond hoefde te lopen (een goede keuze achteraf als we af en toe mensen met enorme backpack voorbij zagen zeulen). De laatste tijd hebben we onze backpack immers wel genoeg gedragen!
s'Ochtends vroeg met de watertaxi afgezet op een mooi verlaten strand (daarvoor nog een hoop zeehonden spelend in een baaitje gezien). Vol goede moed en een rugzak met lekkers gingen we op pad. De route was zeker de moeite waard en het heeft ook wel wat om je boterhammen op een berg op te eten terwijl je geniet van de tasman zee recht onder je (je vergeet dan ook even je pijnlijke kuiten). Om de laatste km af te snijden hadden we nog wel besloten om dat deel over het drooggevallen strand te lopen ipv de normale route. Dit maakte het lopen er niet gemakkelijker op maar de paar gewonnen meters waren vooral ook psychisch. 7 uur later stonden we onder een heerlijk warme douche, waar we een week voor gespaard hadden.
Na ons wandelavontuur werd het tijd om weer onder de mensen te komen. Om het WK rugby op zijn volst te beleven hadden we tickets voor een van de wedstrijden weten te bemachtigen. De kaskraker Australië - Rusland was dan ook een machtig mooie partij! Super om te zien en ondanks dat de Wallabies (AUS) veel beter waren hadden ook de russen een goede wedstrijd. Leuk was dat de russen veel support van de kiwi's hadden (sommige in hele Russische tenues inclusief bontmutsen) de Australiërs zijn tenslotte hun grootste tegenstanders!
Later die week:
- Mathieu heeft 3 dagen in zijn korte broek met slippers gelopen. De zomer komt eraan!
- We hebben artistiek gedaan op de ‘New Zealands biggest ever Urban Art Show'.
- Er zijn al veel typisch Nieuw-Zeelandse hapjes de revue gepasseerd: Muffins, Pie's, Jafa's, Anzac's, Afghan's, maar op de lijst staan nog Chocolat fish, Pavlova's en whitebait.
Met al 3327 Nieuw Zeelandse kilometers op de teller…
Heerlijk zittend in een zonnetje op een camping geven we jullie weer een korte update van ons Nieuw Zeeland avontuur. We hebben inmiddels het grootste gedeelte van het zuidereiland doorkruist. Wat een fantastische natuur onder weg, lekker zittend in onze camper valt onze mond regelmatig open van het uitzicht. Besneeuwde bergen, woeste zee en weilanden vol met lammetjes. Het landschap hier veranderd zo ongeveer om het half uur. En als we dan de camper parkeren, staan we in eens onder aan Mount Cook, lopen de pinguïns het strand op, hebben we niet gebungeejumped, drijven er ijsbergen in het meer en eten we heerlijke lokale Whitestone blue cheese!
In Wanaka zijn we lekker naar de cinema gegaan, was een hele belevenis... De film was super, Last Paradise, een Nieuw Zeelandse documentaire over surfers en avonturiers. Het was zo'n heerlijke bioscoop. Geen stoelen in de (enige) zaal, maar heerlijke oude bankstellen. Lekker met de koffie op de bank film kijken... en in de pauze lagen de versgebakken koeken gereed, lekker warm nog uit de oven. Hadden we in Bergen op Zoom ook maar zo'n bioszaaltje...
Een ander hoogtepunt waren de pinguïns. Om een uurtje of vier naar het strand en dan maar wachten tot ze uit het water springen. Super grappige beesten. We hadden het geluk om daar helemaal alleen te zijn, niet zo'n toeristische hotspot (das weer een voordeel van het laagseizoen).
Van het weekend gaan we nog langs onze nieuwe vrienden Nicole en Noel in Christchurch voor een fietstocht... en daarna op weg naar het noorden! In het noorden staat de Abel Tasman trek op het programma (voor zover we dat hebben). In Nelson gaan we dan eindelijk live naar de rugby kijken (ondertussen al vaak in de kroeg het WK gevolgd). Daarna met de ferry naar Wellington waar we plannen gaan maken voor het Noorder eiland.
Oh ja:
- Ilse moest weer haar ID laten zien bij het kopen van wijn.... Ja, we drinken wat wijn hier!
- Filmtip voor Lauw en Fieneke: Whale rider.
- Ilse haar conditie heeft het nul punt bereikt. Plannen zijn om te gaan trainen voor de 10 km bij de Singelloop. Wie traint er mee ?
- We hebben weer foto's toegevoegd aan de map Nieuw-Zeeland...
- Het lijkt er op de foto's op dat Ilse maar 1 trui bij heeft, maar het zijn er dus mooi wel 2 keer zoveel!