De reis van het noorden van Vietnam naar Laos was er een om te onthouden... Omdat we al in het hoge noorden van Vietnam verbleven hadden we er voor gekozen om de meest noordelijke grensovergang te nemen richting Laos. Dit is een iets minder toeristische route dus we waren aangewezen op lokaal vervoer.

In Sapa stapten we om 9 uur ‘s ochtends in een klein busje waarvan we dachten dat die ons naar de grens zou brengen. Helaas moesten we er al na 5 minuten uit om in de regen te wachten op een andere bus die ons wel helemaal zou brengen. Het komt er dus op neer dat je ergens op een kruispunt staat te wachten tot jouw bus voorbijkomt en dan maar hopen dat hij jou ook ziet.... Na 3 uur redelijk comfortabel reizen stopte we ergens bij een busstation waar we er weer uit moesten. 1,5 later zou dan de (veel kleinere) bus komen die ons verder zou brengen.
Aangezien de bussen hier niet echt gebouwd zijn op de lengte van de westerse mensen is het lastig om er geen deuken in je knieën over te houden. Na de enerverende reis van 8 uur kwamen we in Dien Bien Phu terecht, een grensstad (nog steeds Vietnam). Hier hebben we, met een canadese en engelse die als enige andere niet-vietnamese in de bus zaten, overnacht in een klein hotel.

De volgende ochtend zaten we om half 6 in de bus, al hadden we ook 2 uur later op kunnen stappen want de chauffeur besloot eerst nog even de post op te halen, wat extra mensen te zoeken en meer spullen op ons dak te binden. Uiteindelijk hebben we 8 uur gedaan over een stuk van 90 km om bij de grens te komen. Het gebied hier is echt mooi en bergachtig, waar we uitgebreid van konden genieten aangezien we maar 5 km/h konden op de meeste stukken. Ondertussen had de vrouw naast Ilse (die in het gangpad zat) besloten dat de arm van Ilse een prima kussen was en begon lekker tegen haar aan te kruipen voor een paar uur. Lekker knus is een bus waar het toch al lekker zweten was...

De overgang bij de grens ging redelijk snel, waarna we nog slecht maar 4 uur in de bus hoefde te zitten, terwijl we door rivieren en langs afgronden reden. Ondertussen hadden we al wat mensen afgezet op gekke plekken, een nokken-as afgegeven die heel de tijd in het gangpad lag, en over wegen gereden die wij niet echt als weg konden onderscheiden. Eind goed al goed kwamen we aan in Muong Khoa, waar we vervolgens nog 4 uur in een klein houten motorbootje hebben gezeten voordat we in Nong Khiaw aankwamen. Redelijk uitgeput moet ik eerlijk bekennen....
Ondertussen zitten we in Luang Prabang en zijn we helemaal bijgekomen van onze intensieve maar prachtige reis. We genieten van het rustigere leven in Laos en de mooie omgeving en aardige mensen. Na het drukke Vietnam vallen we in het warme bad dat Laos heet....