Onze laatste stop voordat we Cambodja verlieten was in Koh Kong, een leuk grensstadje omringt door een grote jungle. Over het algemeen zijn grenssteden niet zo leuk om te verblijven aangezien de plaatselijke bevolking dit meestal een excuus vind om de dubbele prijs te vragen voor alles wat ze aanbieden. Zo begon onze ervaring dus ook in Koh Kong:

Om grote afstanden te reizen proberen we zoveel mogelijk met de bus te reizen. Als je een beetje op de centen moet letten en de tijd hebt(de bussen hier doen er vooral lang over omdat ze om de paar meter stoppen om weer iemand op te halen) is het gebruik van lokaal transport een leuke manier om veel van het land te zien. De bussen rijden meestal naar busstations buiten de stad zodat je jezelf opeens terugvind op een dor grasveld. Je bent al snel omringt door mensen die je iets willen aanbieden van een tuktuk, guesthouse, motorbike, gebakken platgeslagen kip, tot een busticket terug naar de stad waar je net vandaan komt. We proberen over het algemeen gewoon te gaan lopen met onze backpacks op om zo 80% van de horde te omzeilen en onszelf even de tijd te geven om te oriënteren. Uiteindelijk na wat onderhandelingen over de prijs delen we een tuktuk met 2 duitse meiden die ook in onze bus zaten. Uiteraard betalen we 2 keer zoveel als dat een tuktuk eigenlijk zou moeten kosten maar aangezien we geen keuze hebben en ze eigenlijk 5 keer zoveel vroegen zijn we toch redelijk tevreden.

Na een dag vol met regen besluiten we de volgende dag een trek door de jungle te doen. Met een klein motorbootje waarvan de motor elke minuut uitviel (1,5 uur lang) voeren we richting de jungle. Samen met onze doofstomme en niet engels-sprekende gids hebben we een paar uur door dichte jungle getrokken en gezommen in een waterval. Als het zo nat weer is kom je eigenlijk geen groot wildlife tegen, maar alleen maar kleine dieren zoals: bloedzuigers, een spin ter grote van je hand, lizards, bloedzuigers, vissen, een of ander bijennest waar we snel voorbij moesten en uiteraard ook bloedzuigers.... (blijkbaar valt Mathieu nogal in de smaak want hij had er 4, waarvan 1 een grote bloeduitstorting achter heeft gelaten). De volgende dag besluiten we naar het mangrove-bos te gaan waar we uiteraard ook weer in onderhandelingen terecht komen over de prijs van de boot, terwijl we weten hoeveel we zouden moeten betalen proberen ze toch altijd je minder aan te bieden of meer te vragen...

Uiteindelijk blijkt niet iedereen in dit stadje lid te zijn van de tuktuk-mafia , zo zijn de mensen van ons guesthouse superlief (ze spreken alleen geen woord engels) en vinden we ook nog een mannetje die ons vertelt absoluut geen busticket van 25 dollar naar Bangkok te nemen maar gewoon op eigen kracht daar te komen. Ze proberen je namelijk wijs te maken dat deze bus direct zonder stops naar Bangkok rijdt ( wat blijkbaar helemaal niet kan). En als je zelf naar de grens gaat en vanaf daar de bus neemt je precies hetzelfde doet als wat zij aanbieden alleen dan voor 10 dollar.

Nu nog paar dagen Bangkok, en dan zondag hup in het vliegtuig naar Indonesië! Binnenkort meer nieuws.

Wat verder ter tafel kwam:
- Josefien is veilig vertrokken vanaf Phnom Penh
- Mathieu heeft zijn baard laten scheren bij de kapper
- We hebben een lonely planet voor Nieuw-Zeeland (joepie!)
- En werk voor de eerste 2 weken in NZ
- Ilse krijgt vrijdag haar verjaardagskado....
-We hebben weer foto's toegevoegd... zowel in de map Cambodja als in Thailand