Het aangename bezoek bij de familie Bown kwam aan een einde. De slaapkamer heeft een mooie make-over gekregen, al krijgen we het eindresultaat (voorlopig) niet te zien want de vloerbedekking laat nog op zich wachten.

Voor we onze roadtrip over het zuider-eiland zouden beginnen hebben we eerst nog een dag tripje naar Kaikoura gedaan. Een stad die bekend staat om zijn walvissen. Lees ik dat goed? Ja, de walvissen zwemmen hier tot bijna aan de kust vanwege het diepe maar beschermde water. Een perfecte gelegenheid om eens oog in oog met deze fantastische beesten te kunnen staan. Er werd ons verteld dat er zo'n 95% kans is om een walvis van dichtbij te zien, dus vol goede moed op weg naar de haven! Maar helaas kon Ilse (en ongeveer de helft van de mensen aan boord) de bewegingen van het schip niet helemaal waarderen (25 knopen, zuidooster wind)... de papieren zakjes waren niet aan te slepen! Het was inderdaad een vrij ruig tochtje, maar de frisse zeelucht samen met een fantastisch uitzicht van besneeuwde bergen aan zee is absoluut wat waard. Twee grote albatrossen die met hun grote vleugels rakelings over de golftoppen vliegen, een groepje dolfijnen naast de boot en nog een papieren zakje later... maar nog geen walvis gezien... De kapitein scheen er wel 1 te horen op zijn hydrophone (hoe handig is dat!), helaas hebben we het toch voor elkaar gekregen om bij de 5% van de mensen te horen die geen walvissen ziet. Een schrale troost is dat je 80% van je geld terug krijgt als je ze niet ziet, al had Ilse misschien liever helemaal aan de kant gebleven.

Na opgedroogd te zijn achter de oren, de bus te hebben ingepakt met de spullen die we al een paar maanden mee sjouwen en afscheid te hebben genomen van de Bownies, kon onze trip toch echt gaan beginnen. Gelukkig kochten we onze mini-bus van andere backpackers, dus alles wat we nodig hebben zit er in: Borden, bestek, gasstelletje, leesboek, pak kaarten en zelfs de wegenkaarten van NZ.

Via Akaroa, een haven in een grote vulkaankrater, zijn we door Arthur's Pass naar de west kust gereden. Arthur's Pass is echt een fantastische route om van oost naar west te rijden. Tussen de bergen door, oplettend voor overstekende kiwi's, cruisten we over de lege wegen. Tijdens een stop werden we nog vergezeld door 2 Kea's (een soort papegaai) die op ons dak kwamen zitten, gezellig! Na een overnachting aan een prachtig meer kwamen we aan in Punakaiki, met zijn ‘pancake rocks' (niet voor consumptie). Erg leuk die rotsen, maar we hebben daar toch stiekem ook wel genoten van de hete douche op de camping (de gratis 'campings' die we tot nu toe hadden gehad, waren beperkt tot alleen een wc).

De west-kust heeft aardig wat meer regendagen (we zijn er net anderhalve dag en het regent al een dag...) dan de oost-kust. Dus zijn we super blij met een beetje ruimte in de bus om te kunnen kaarten onder het genot van een biertje en een beetje chips. Ja, het mag allemaal wat kosten!

Er gebeurde nog meer:
- Ilse moest haar ID laten zien toen ze een fles wijn wilde kopen.
- Vanavond is de eerste wedstrijd van het WK Rugby. We zijn er klaar voor en gaan vanavond de lokale kroeg van Hokitika onveilig maken. Halsteren hooligans! ALL BLACKS!
- We zijn op bezoek geweest bij Noel en Nicole (een nichtje van kennissen van de ouders van Mathieu). Zeer gezellig! Noel, is een zeiler, heeft een mini en houdt van mountainbiken. Genoeg gespreksstof lijkt me zo... we gaan nog een keertje langs op de 'terugweg'.
- We zijn aan het Gummie-rummie'n (kaarten), de tussenstand is 2-2.
- Nieuw Zeeland zit nog niet in zijn hoogseizoen, dus overal is het super rustig. We staan nu met 1 andere auto op een camping met 40 staanplaatsen. Het zal straks wel veranderen als het WK Rugby een beetje van start is.