West coast road trip
Voor we onze roadtrip over het zuider-eiland zouden beginnen hebben we eerst nog een dag tripje naar Kaikoura gedaan. Een stad die bekend staat om zijn walvissen. Lees ik dat goed? Ja, de walvissen zwemmen hier tot bijna aan de kust vanwege het diepe maar beschermde water. Een perfecte gelegenheid om eens oog in oog met deze fantastische beesten te kunnen staan. Er werd ons verteld dat er zo'n 95% kans is om een walvis van dichtbij te zien, dus vol goede moed op weg naar de haven! Maar helaas kon Ilse (en ongeveer de helft van de mensen aan boord) de bewegingen van het schip niet helemaal waarderen (25 knopen, zuidooster wind)... de papieren zakjes waren niet aan te slepen! Het was inderdaad een vrij ruig tochtje, maar de frisse zeelucht samen met een fantastisch uitzicht van besneeuwde bergen aan zee is absoluut wat waard. Twee grote albatrossen die met hun grote vleugels rakelings over de golftoppen vliegen, een groepje dolfijnen naast de boot en nog een papieren zakje later... maar nog geen walvis gezien... De kapitein scheen er wel 1 te horen op zijn hydrophone (hoe handig is dat!), helaas hebben we het toch voor elkaar gekregen om bij de 5% van de mensen te horen die geen walvissen ziet. Een schrale troost is dat je 80% van je geld terug krijgt als je ze niet ziet, al had Ilse misschien liever helemaal aan de kant gebleven.
Na opgedroogd te zijn achter de oren, de bus te hebben ingepakt met de spullen die we al een paar maanden mee sjouwen en afscheid te hebben genomen van de Bownies, kon onze trip toch echt gaan beginnen. Gelukkig kochten we onze mini-bus van andere backpackers, dus alles wat we nodig hebben zit er in: Borden, bestek, gasstelletje, leesboek, pak kaarten en zelfs de wegenkaarten van NZ.
Via Akaroa, een haven in een grote vulkaankrater, zijn we door Arthur's Pass naar de west kust gereden. Arthur's Pass is echt een fantastische route om van oost naar west te rijden. Tussen de bergen door, oplettend voor overstekende kiwi's, cruisten we over de lege wegen. Tijdens een stop werden we nog vergezeld door 2 Kea's (een soort papegaai) die op ons dak kwamen zitten, gezellig! Na een overnachting aan een prachtig meer kwamen we aan in Punakaiki, met zijn ‘pancake rocks' (niet voor consumptie). Erg leuk die rotsen, maar we hebben daar toch stiekem ook wel genoten van de hete douche op de camping (de gratis 'campings' die we tot nu toe hadden gehad, waren beperkt tot alleen een wc).
De west-kust heeft aardig wat meer regendagen (we zijn er net anderhalve dag en het regent al een dag...) dan de oost-kust. Dus zijn we super blij met een beetje ruimte in de bus om te kunnen kaarten onder het genot van een biertje en een beetje chips. Ja, het mag allemaal wat kosten!
Er gebeurde nog meer:
- Ilse moest haar ID laten zien toen ze een fles wijn wilde kopen.
- Vanavond is de eerste wedstrijd van het WK Rugby. We zijn er klaar voor en gaan vanavond de lokale kroeg van Hokitika onveilig maken. Halsteren hooligans! ALL BLACKS!
- We zijn op bezoek geweest bij Noel en Nicole (een nichtje van kennissen van de ouders van Mathieu). Zeer gezellig! Noel, is een zeiler, heeft een mini en houdt van mountainbiken. Genoeg gespreksstof lijkt me zo... we gaan nog een keertje langs op de 'terugweg'.
- We zijn aan het Gummie-rummie'n (kaarten), de tussenstand is 2-2.
- Nieuw Zeeland zit nog niet in zijn hoogseizoen, dus overal is het super rustig. We staan nu met 1 andere auto op een camping met 40 staanplaatsen. Het zal straks wel veranderen als het WK Rugby een beetje van start is.
Rosie, de kleine campervan
Whow.... we hebben een campervannetje gekocht! Een heuse 'Ford Econovan Maxi', en haar naam is Rosie. Met haar gaan we in Nieuw Zeeland rondtoeren. Rosie is 14 jaar, rijdt super lekker, heeft een prima bed en alle benodigdheden voor op de camping... ze moet nog even een beetje schoongemaakt worden en dan is ze klaar voor vertrek.
We zitten op dit moment nog steeds in Leithfield Beach bij de familie Bown, waar we heerlijk aan het relaxen en klussen zijn. Het is echt ideaal. We hebben een eigen 'huisje' op 15 meter van hun huis, we krijgen lekker te eten en we kunnen wat Nieuw Zeelandse gewoontes mee maken (rugby kijken, schapen voeren, beetje op de veranda zitten,enzovoorts). We gaan kijken of we in Sydney ook een WorkAway-adresje kunnen vinden... en als we zelf weer een huisje hebben willen we wel eens kijken of wij het leuk vinden om ons als WorkAway host op te geven.
We zijn al een beetje plannen voor de Nieuw Zeelandse rondrit aan het maken. Eerst vanaf Christchurch naar het zuiden en dan via de westkust naar het Noordereiland. Ilse heeft alle mogelijkheden om beesten te zien al uitgezocht... pinguïns, zeeleeuwen, albatrossen en dolfijnen. En in Kaikoura is er zelfs de mogelijkheid om walvissen te zien. Als we dat willen moeten we wel de komende tijd op een houtje bijten, maar deze kans krijgen we natuurlijk voorlopig niet meer!
En verder:
- Ilse maakt vanavond hutspot met gehaktballen voor de familie Bown... Smakelijk eten!
- Mathieu is blij... Manchester United - Arsenal : 8-2!!
- Ilse wilt later als ze groot is ook een moestuin en een kasje. En kippen trouwens ook...
- Hoewel het hier 's avonds de houtkachel aangaat, hebben we overdag elke keer een strak blauwe lucht en een super lekker zonnetje!
- We genieten hier nog van de heerlijke, warme, dagelijkse douche... dat zal straks als we met Rosie op pad gaan wel anders zijn..
- We hopen dat jullie allemaal hebben genoten van de Hollandse zomer (zomer ?)
Wellington the cat & the Bownies
Na onze prachtige reis in Indonesië werd het tijd om een punt te zetten achter zuid-oost Azië (voor nu dan). Om in Nieuw-Zeeland te komen moesten we wel eerst van Jakarta naar Kuala Lumpur vliegen. We hadden we het zo gepland dat we een mooi nachtje konden doorbrengen op de uiterst comfortabele zitstoelen van het vliegveld van Kuala Lumpur. Een beetje brak en gebroken gingen we als 2 uiterst onschuldige passagiers vliegensvlug door de incheck, security en nog maar eens een controle. 10 uur en 2 maaltijden later (die niet al te best waren vergeleken met de aziatische standaard die we nu gewend zijn) vonden we onszelf opeens terug in het koude en nog half sneeuwachtige landschap van NZ. Uiteraard wisten we dat het had gesneeuwd, maar op de een of andere manier stond Mathieu toch op z'n slippers toen we uit het vliegtuig stapten. Na de strenge controle mochten we toch door en zijn we officieel begonnen aan onze NZ-trip! Al begon die wel om half 2 s'ochtends en waren we toch best moe...Na een belletje met het hostel werden we opgehaald, de man was zo aardig om ons even midden in de nacht de ingestorte gebouwen van de aardbeving te laten zien. Vrij heftig allemaal... Over aardbevingen gesproken, in dezelfde ochtend om 4 uur kregen we de bevestiging dat we in Christchurch waren aangekomen (al heeft Ilse de 4,2 richter aardbeving niet eens gevoeld).
Ondertussen zijn we neergestreken in het pittoreske Leithfield Beach, iets ten noorden van Christchurch bij de Bown's. Een zeer gezellige familie die ons voor twee weken onderdak en wat te eten geeft in ruil voor onze noeste arbeid in het huis. 4 uurtjes per dag maken we onszelf kwaad op het behang en kozijnen van hun slaapkamer. De kamer ziet er al prachtig uit al zeggen we het zelf, en we hebben zelfs tijd om in de zon te genieten (het is fris maar heerlijk weer), in de hot springs te zwemmen , naar het strand te gaan en te beginnen met de zoektocht naar een campertje voor de rest van onze trip.
De Bown familie bestaat uit: John en Braidie, Nathan en Ella, de superschurk. En uiteraard niet te vergeten de pluizige kippen, het konijn, de vissen en Wellington de kat die alleen geaaid wil worden door voeten ipv handen (een jeugdtrauma zo schijnt het). Het is een prima omgeving om bij te komen van het Azië avontuur en onszelf klaar te maken om verder te reizen. We genieten heel erg van de rust (Jakarta met z'n 22 miljoen mensen was toch wel druk), slapen zonder airco, de supermarkt en het feit dat je gewoon op straat kunt lopen zonder dat er mensen achter je aan lopen om iets te verkopen/lenen/huren.
Om het beeld compleet te maken:
- Mathieu heeft nog steeds zijn haren niet geknipt.
- Ilse is niet meer ziek.
- Onze kledingkast is uitgebreid met twee wollen mutsen
- We hebben Independence day in Jakarta overleefd (vol met oud-hollandse spellen zoals zaklopen, kroepoek-happen, spijkerpoepen alleen dan met een soort van paling).
- We hebben echt geen extra foto ruimte meer nodig... we hebben meer dan genoeg voor de komende 4 jaar denk ik..
- Zijn we naar de bioscoop geweest in Indonesië, gelukkig sprak Harry Potter gewoon engels...
- En is het tijdsverschil opgelopen naar 10 uur...
Onze laatste stop in Azie: Java
We zijn nu een dikke week op Java en het is echt schitterend hier. Tochten met de jeep door het regenwoud,een vulkaan beklimmen en met de trein het eiland doorkruisen... erg leuk. Maar het hoogtepunt tot nu toe waren toch de gigantische schildpadden die in Sukamade het strand opkropen om eieren te gaan leggen. Ilse heeft al eerder een nacht op het strand zitten wachten (in Trinidad) maar toen lieten de schildpadden het afweten... maar hier was de eerste schildpad al na 15 minuten op het strand. Fantastisch! En dan de volgende ochtend nog baby schildpadjes naar het strand brengen... we hebben genoten!
Op het moment zitten we in Malang, waar we een beetje aan het bijkomen zijn van de afgelopen dagen en ons aan het 'voorbereiden' zijn op de komende dagen op Java. Waar gaan we heen, wat willen we zien, hoe komen we daar en waar kunnen we dan slapen? We zitten te denken aan Yogyakarta waar we naar de Borobudur en Prambanan tempel kunnen, vervolgens naar Batu Karas (of Pangandaran) waar we surflessen kunnen nemen en dan via via naar Jakarta waar we uiteindelijk vanuit vertrekken naar Nieuw Zeeland. We zullen het zien ...
Wordt wel weer even wennen in Nieuw Zeeland, de zomer is daar nog niet begonnen... en we hebben bijna alleen maar korte broeken en t-shirts in de backpack. Het plan is om in Christchurch te kijken of we een autootje of campertje kunnen kopen om daarmee het land door te reizen. Verder hebben we nog niet echt een plan, wat ook eigenlijk wel erg lekker is... wat wel vast staat is dat we in Christchurch 2 weken bij een familie gaan 'werken' , dat we een rugbywedstrijd gaan kijken in Nelson en dat Lauw en Fieneke (ouders Mathieu) op bezoek komen in Auckland. Dat gaat helemaal goed komen!
Home is where the backpack is...
De ene keer slaap je in een kamer zo groot als een kelderkast met een stapelbed, de volgende dag lig je in een of andere kuil (referentie naar het bed) op een kamer waar de muggen niet eens naar binnen durven zo vies dat het is. Toch zijn er vele guesthouses te vinden met prima kamers voor een buitengewoon goede prijs. Al zitten er soms kakkerlakken op de gordijnen, hangt er een tv-kast boven het bed direct boven je hoofd, is het plafond te hoog voor een klamboe, is het plafond te laag zodat de klamboe een soort deken is, hebben we een 1-persoons kamer met z'n tweeën, hangt er een grote groene pijl aan het plafond die nergens naar wijst, overstroomt de badkamer midden in de nacht, of we slapen gewoon op de grond in de keuken van Elma, we voelen ons altijd snel thuis en genieten er van!
Maar ons absolute hotel-hoogtepunt hadden we onze eerste nacht in Surabaya! Na wat vertraging arriveerde we om 01:00 in Surabaya, waar we door een uiterst vriendelijke (maar niet erg officiële) taxi-meneer naar het hostel werden gebracht waar we dachten te gaan overnachten. Een half uur later stonden we op de stoep voor het desbetreffende hostel en had Ilse na een vlugge blik in de kamer besloten dat deze kamer niet echt aan onze eisen voldeed (het was verdorie erg vies)... Helaas was het al laat, wilde we graag slapen en hadden we geen zin om rond te struinen in een donkere onbekende stad. Onze taxi-man stelde voor om ons naar een luxer hotel te brengen (gratis) wat we maar gauw accepteerde. Uiteraard was dit een echt luxe hotel maar na 3 maanden op bulten en kuilen te slapen was alleen de gedachte aan een echt bed al een verademing.
En ja, het was de moeite waard! Een echt normaal groot fantastisch bed, schakelpaneeltje voor de lichten naast het bed, een sofa waar we niet op hebben gezeten, schrijfbenodigdheden met het hotel-logo, zacht tapijt op de vloer en zelfs een bad! Het was teveel en te goed om je voor te stellen (waarschijnlijk is het gewoon een normaal hotel maar in mijn gedachten is het het beste hotel van heel Zuid-oost Azië). En dat allemaal voor de prijs van een simpel hostel in Nederland....
Na deze fantastische nacht slapen en de ochtend in bad kwamen alle verloren energieën van de afgelopen weken weer terug. Helaas bleef het bij deze uitspatting want we hadden toch al snel besloten dat ons budget het niet toelaat om dit vaker te doen. Voor de duidelijkheid: we zitten nu weer in een kamer die helemaal betegeld is als een heuse slagerij en een zielige koude douche heeft...maar wel een bankje voor de deur in de tuin waar we lekker buiten een boekje kunnen lezen. Eigenlijk hebben we ook geen luxe nodig, al kan je er soms wel enorm van genieten.
Verder:
- We zijn in Indonesië, tussen de Nasi Goreng,de Gado Gado en de Fujung Haij. En we kunnen al een aardig woordje Indonesisch.... Gratis, meubel, polisi, hallo, sorbet, notaris, rekening ...
- De backpacks zitten weer vol met goedkope shirtjes en broeken uit Bangkok.
- Ilse heeft voor haar verjaardag, Thaise kooklessen gehad. Vrijwilligers gezocht om te komen proeven als we terug zijn...
- Kort bezoekje aan de plaatselijke dierentuin gedaan, toch gek om de baby-olifant gewoon te kunnen aaien en de orang-oetan een handje te geven (jammer dat we die niet in het wild gaan tegen komen op Java).
- Gepind bij de Rabobank (ja André, het is wat hè!)
- En heel slim om midden in de Ramadan periode in Indonesië rond te lopen, hopelijk mogen wij wel eten!
- Helaas begint de dropvoorraad al op te raken en zijn de door Joos meegebrachte tijgernootjes al lang en breed op...
Backpackers vs. The Tuktuk mafia
Onze laatste stop voordat we Cambodja verlieten was in Koh Kong, een leuk grensstadje omringt door een grote jungle. Over het algemeen zijn grenssteden niet zo leuk om te verblijven aangezien de plaatselijke bevolking dit meestal een excuus vind om de dubbele prijs te vragen voor alles wat ze aanbieden. Zo begon onze ervaring dus ook in Koh Kong:
Om grote afstanden te reizen proberen we zoveel mogelijk met de bus te reizen. Als je een beetje op de centen moet letten en de tijd hebt(de bussen hier doen er vooral lang over omdat ze om de paar meter stoppen om weer iemand op te halen) is het gebruik van lokaal transport een leuke manier om veel van het land te zien. De bussen rijden meestal naar busstations buiten de stad zodat je jezelf opeens terugvind op een dor grasveld. Je bent al snel omringt door mensen die je iets willen aanbieden van een tuktuk, guesthouse, motorbike, gebakken platgeslagen kip, tot een busticket terug naar de stad waar je net vandaan komt. We proberen over het algemeen gewoon te gaan lopen met onze backpacks op om zo 80% van de horde te omzeilen en onszelf even de tijd te geven om te oriënteren. Uiteindelijk na wat onderhandelingen over de prijs delen we een tuktuk met 2 duitse meiden die ook in onze bus zaten. Uiteraard betalen we 2 keer zoveel als dat een tuktuk eigenlijk zou moeten kosten maar aangezien we geen keuze hebben en ze eigenlijk 5 keer zoveel vroegen zijn we toch redelijk tevreden.
Na een dag vol met regen besluiten we de volgende dag een trek door de jungle te doen. Met een klein motorbootje waarvan de motor elke minuut uitviel (1,5 uur lang) voeren we richting de jungle. Samen met onze doofstomme en niet engels-sprekende gids hebben we een paar uur door dichte jungle getrokken en gezommen in een waterval. Als het zo nat weer is kom je eigenlijk geen groot wildlife tegen, maar alleen maar kleine dieren zoals: bloedzuigers, een spin ter grote van je hand, lizards, bloedzuigers, vissen, een of ander bijennest waar we snel voorbij moesten en uiteraard ook bloedzuigers.... (blijkbaar valt Mathieu nogal in de smaak want hij had er 4, waarvan 1 een grote bloeduitstorting achter heeft gelaten). De volgende dag besluiten we naar het mangrove-bos te gaan waar we uiteraard ook weer in onderhandelingen terecht komen over de prijs van de boot, terwijl we weten hoeveel we zouden moeten betalen proberen ze toch altijd je minder aan te bieden of meer te vragen...
Uiteindelijk blijkt niet iedereen in dit stadje lid te zijn van de tuktuk-mafia , zo zijn de mensen van ons guesthouse superlief (ze spreken alleen geen woord engels) en vinden we ook nog een mannetje die ons vertelt absoluut geen busticket van 25 dollar naar Bangkok te nemen maar gewoon op eigen kracht daar te komen. Ze proberen je namelijk wijs te maken dat deze bus direct zonder stops naar Bangkok rijdt ( wat blijkbaar helemaal niet kan). En als je zelf naar de grens gaat en vanaf daar de bus neemt je precies hetzelfde doet als wat zij aanbieden alleen dan voor 10 dollar.
Nu nog paar dagen Bangkok, en dan zondag hup in het vliegtuig naar Indonesië! Binnenkort meer nieuws.
Wat verder ter tafel kwam:
- Josefien is veilig vertrokken vanaf Phnom Penh
- Mathieu heeft zijn baard laten scheren bij de kapper
- We hebben een lonely planet voor Nieuw-Zeeland (joepie!)
- En werk voor de eerste 2 weken in NZ
- Ilse krijgt vrijdag haar verjaardagskado....
-We hebben weer foto's toegevoegd... zowel in de map Cambodja als in Thailand
By mystery guest point of view
Hallo lieve ilse en mathieu fans, hier de mystery guest vanuit Battambang (Cambodja).
Ik dacht ik geef jullie even een verslagje van hoe het met ons Peuk en Ilske gaat! Ik mag nu al drie dagen met ze mee en wat een avontuur is het, hierbij een kort verslag!
Mijn aankomst in Siem Reap was natuurlijk heerlijk, incl een bordje ‘Welcome Joske' kan dat ook haast niet missen. Om maar meteen kennis te maken ben ik met rugzak en al in een tuk-tuk gezet en met een lekkere regenbui over ons heen, kon mijn geluk niet op! Ze hadden een gezellig 3 persoonkamertje in een prima hostel geregeld. Natuurlijk die avond onder het genot van het biertje bijgekletst, roddels en floddels uitgewisseld en nog meer gekletst, curry uit een kokosnoot gegeten (nee....niet met blote billen) en nog meer gekletst.
Na een lekker nachtje slapen moesten we vroeg weer op want er stond een fietstocht op de planning. De opbrengst van de bijdrage van de fietstocht kwam ten gunste van het PURE project. De fietstocht was ongeveer 17 km en werd begeleid door een gids uit de plaatselijk dorpje. Hup wij op de fiets, tas in het mandje voorop en gaan! Al rijdend gingen we steeds meer van de stad vandaan en kwamen we op langs prachtige rijstvelden, vijvers met lotus bloemen, waterbuffels, koeien op de weg, en veel kleine hutjes met rieten daken. De weg (lees zandpad) was hier en daar wat hobbelig (goed voor de cellulites.........) en hier en daar een plas water die ontweken moest worden. Hoe verder we echter gingen, hoe meer water en op de weg (lees zandpad) lag en uiteindelijk hoe minder zand er nog zichtbaar was. Onze knettergezellige citybikes incl mandje trokken dat niet zo goed meer en de banden en spatborden zaten vol modder wat fietsen onmogelijk maakte. Ok, geen probleem dan maar lopen.........maar na drie keer een vaccuum gezogen slipper op blote voeten verder, was ook niet zo;n succes. Maar creatief als Ilse en Peuk zijn geworden, niet voor een gat te vangen die twee. De fiets ging om de kilometer even de sloot in om de modder eraf te spoelen!
Tijdens onze fenomenale fietstocht hadden we ook wat geplande en ongeplande tussen poses. De eerste was een bezoek aan de plaatselijke markt, de tweede een massage in een boomstamhutje met glazen potjes (heel bizar, te lang verhaal om uit te leggen maar we hebben allemaal 2 blauwe stippen op ons rug (en ja dat trekt nog weg over 4 weken :-). Vervolgens kwamen we langs een rijstveld waar ze aan het planten waren en die mevrouw riep super enthousiast of we niet wilde helpen, dus hup wij niet te flauw 60gr rijst verbouwd en uiteindelijk een overheerlijke lunch gegeten in de tuin bij plaatselijke bevolking. Kortom een megaervaring!
Volgende dag weer vroeg op en met de tuk-tuk naar de tempels van Angkor geweest (check onze foto's en wikipedia). Dat is echt zoooo groot en zoooo ontzettend bijzonder! Mathieu was die dag mij en Ilse's persoonlijke gids wat erg grappig was, maar ook heel leerzaam! Ik kan hier niets anders van zeggen dat het fantastisch was! S Avonds lekker op de markt gegeten en vanmorgen vroeg opgestaan om met de bus naar Battambang te gaan! Lekker hostel gevonden en wederom heerlijk gegeten en bijgekletst onder het genot van een biertje/wijntje. We liggen nu moe maar voldaan in onze drie persoons kamer, met over ons heen een was lijn gespannen waar de onderbroeken, t shits en broeken hangen te drogen! Ook het leven van een backpacker is hard werken..........
Nog even wat belangrijks;
Want ja, ondertussen zijn het ervaren backpackers die toch wat vreemde gewoontes hebben ontwikkeld waar ik jullie even over moet inlichten! Zodat jullie ze kunnen opvangen en ondersteunen als ze weer thuis zijn. Ik denk namelijk dat de caissière bij de Albert Heijn vast ingelicht moet worden over de afding kwaliteiten van deze twee........want zelf voor omgerekend 10 eurocent spelen ze hard to get. Een bijkomend voordeel zal zijn dat ze een goedkope water rekening zullen hebben, koud douchen is hier heel normaal (en ik moet toegeven het valt niet tegen). Prijzen zijn echt bizar hier, ik ben constant zwaar verbaast over de absurtheid van prijzen (6 dollar voor onze hotel kamer!!) Daarom vermoed ik dat ze begeleiding nodig hebben als ze in New Zealand aankomen. .........
Anyway, volgens mij gaat het fantastisch met ze en genieten ze van het goede leven, waar ik nog 3 nachtjes van mee mag genieten! Bedank!!! X Jo
PS: Ilse en ik gaan morgen naar Cambodjaanse kookcursus! We gaan eerst naar de markt om de ingrediënten voor de Beef Laklou, Fish Amoc (baked fish with lemon gras and curry) en chickensoup te halen en vervolgens de geheimen van de kok te weten te komen! (Ilse heeft geen idee waar ze aan begint, het enige wat ik in de keuken kan is een leuke short bij mijn outfit matchen). Mathieu gaat lekker bijkomen van de Cambodjaanse pool kampioenschappen die hij in Siem Reap heeft gewonnen!!
Cambodja....
Na de 4000 islands zijn we de grens overgetrokken richting Cambodja met als eerste stop Kratie. We hadden het idee om vanuit daar richting het oosten te trekken maar vanwege de vele regen van de afgelopen dagen werd ons geadviseerd om deze half overstroomde gebieden maar over te slaan. Na onze brommervakantie hadden we eerlijk gezegd ook wel even genoeg modder gezien.
Na een tussenstop in Kampong Cham van een paar dagen zijn we nu weer in een grote stad aangekomen: Siem Reap. Vanavond landt Josefien (zus van Mathieu) op het vliegveld van Siem Reap. Onze Mystery-guest !! (Helaas zullen we de ananas zelf moeten opeten). Josefien gaat een week met ons door Cambodja trekken richting Phnom Phen. Voorlopig zijn we nog een paar dagen in Siem Reap, waar we uiteraard richting de wereldberoemde Angkor Wat gaan en nog meer spectaculaire dingen gaan beleven....
Vandaag zijn we op bezoek geweest bij de school van de Stichting Pure! for Kids. Het doel van het project is om kinderen in Cambodja een betere toekomst te bieden. De (Nederlandse) stichting bestaat al langer, maar vanaf mei 2010 zijn ze in de buurt van Siem Reap begonnen met een project om 60 kinderen via (voornamelijk) educatie te helpen aan een betere toekomst. Deze 60 kinderen zullen de komende 10 jaar onderwijs krijgen om vervolgens geholpen te worden aan een baan. Volgens ons is het een super project.. dat echt iets kan veranderen voor deze 60 kinderen. Voor meer informatie www.pureforkids.org. Mathieu viel overigens goed in de smaak bij de kinderen... er hingen er gelijk een aantal aan zijn armen.
Hopelijk genieten jullie net zoveel van jullie zomer als wij van de onze!